บทที่ 140

“เฟยเอ๋อ” หลิงเชียนเจว๋เดินเข้ามาพลางยิ้มบางๆ ฝนราวกับว่าจะตกหนักขึ้นบ้างแล้ว เฟยเอ๋อเพิ่งจะยกมือขึ้น โหลวเหยนหมิงก็เดินไปข้างหน้า ช่วยนางเอาไรผมที่ปลิวติดบนใบหน้าปัดไปไว้ด้านหลัง

โหลวเหยนหมิงมุ่นคิ้ว เดินเข้ามา กำลังนึกอยากดึงเฟยเอ๋อเดินเข้าไปในเรือนพักแขกก่อน แต่กลับได้ยินหล

บทที่ 141

ในเวลาที่โหลวเหยนหมิงอุ้มเฟยเอ๋อวางบนเตียง เฟยเอ๋อก็ใช้แขนดึงเขาอย่างรุนแรง

โหลวเหยนหมิงชะงักไป แล้วจ้องเฟยเอ๋อเขม่ง

“นางตั้งใจยั่วยวนท่าน ท่านดูไม่ออกหรอ？หรือว่าตอนนี้เพราะข้าท้องโตแบบนี้ ท่านก็เลยจะทอดทิ้งข้า......？”พูดไป เฟยเอ๋อก็ปล่อยแขนของโหลวเหยนหมิงแล้วทำท่าทางเห

บทที่ 142

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เฟยเอ๋อกลับไม่ยอมพักผ่อน เพียงแค่ให้สี่เอ๋อเอาน้ำออกไป แล้วนางก็สวมชุด แล้วก็เอาปิ่นหยกปักผมตัวเองทั้งที่ยังกึ่งเปียกอยู่แบบนั้น แล้วก็ย่องออกไปอย่างเงียบๆ

สามีของนางต้องทรมานตัวเองเพราะนางหนีออกไปจากตำหนักเป็นเวลาเดือนกว่า มิน่าตั้งแต่นางกลับมาถึงรู้สึกว่า