บทที่ 139

บนหน้าของโหลวเหยนหมิงพลันเต็มไปด้วยขีดสีดำ สาวเท้าเนิบนาบเดินตามหลังเฟยเอ๋อกลับเข้าบนท้องถนน เดินมายังด้านหน้าแผงร้านเล็กอันหนึ่ง ก็มองเห็นแท่งโลหะเงินและผ้าฝ้ายราคาถูกกองหนึ่งแขวนอยู่ตรงกลางบนกรอบสี่เหลี่ยมทีละอัน

“ก็คืออันนี้แหละ วงล้อมชุด ข้าไม่ได้เล่นอันนี้มานานมากแล้ว!” เ

บทที่ 140

“เฟยเอ๋อ” หลิงเชียนเจว๋เดินเข้ามาพลางยิ้มบางๆ ฝนราวกับว่าจะตกหนักขึ้นบ้างแล้ว เฟยเอ๋อเพิ่งจะยกมือขึ้น โหลวเหยนหมิงก็เดินไปข้างหน้า ช่วยนางเอาไรผมที่ปลิวติดบนใบหน้าปัดไปไว้ด้านหลัง

โหลวเหยนหมิงมุ่นคิ้ว เดินเข้ามา กำลังนึกอยากดึงเฟยเอ๋อเดินเข้าไปในเรือนพักแขกก่อน แต่กลับได้ยินห

บทที่ 141

ในเวลาที่โหลวเหยนหมิงอุ้มเฟยเอ๋อวางบนเตียง เฟยเอ๋อก็ใช้แขนดึงเขาอย่างรุนแรง

โหลวเหยนหมิงชะงักไป แล้วจ้องเฟยเอ๋อเขม่ง

“นางตั้งใจยั่วยวนท่าน ท่านดูไม่ออกหรอ？หรือว่าตอนนี้เพราะข้าท้องโตแบบนี้ ท่านก็เลยจะทอดทิ้งข้า......？”พูดไป เฟยเอ๋อก็ปล่อยแขนของโหลวเหยนหมิงแล้วทำท่าทางเ