บทที่ 138

ฉับพลัน รอบเอวก็คับแน่น เฟยเอ๋อนิ่งงัน หันหน้ามองเข้าไปในดวงตาของโหลวเหยนหมิงอย่างตื่นตระหนก

“เหยนหมิง..?”

“ข้าคิด ข้ากำลังหึงอยู่” โหลวเหยนหมิงมุ่นคิ้ว

เฟยเอ๋อมองเขาอย่างประหลาดใจ ฉับพลันก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ยกมือขึ้นไปลูบไล้หน้าผากของโหลวเหยนหมิง “ตัวร้อ

บทที่ 139

บนหน้าของโหลวเหยนหมิงพลันเต็มไปด้วยขีดสีดำ สาวเท้าเนิบนาบเดินตามหลังเฟยเอ๋อกลับเข้าบนท้องถนน เดินมายังด้านหน้าแผงร้านเล็กอันหนึ่ง ก็มองเห็นแท่งโลหะเงินและผ้าฝ้ายราคาถูกกองหนึ่งแขวนอยู่ตรงกลางบนกรอบสี่เหลี่ยมทีละอัน

“ก็คืออันนี้แหละ วงล้อมชุด ข้าไม่ได้เล่นอันนี้มานานมากแล้ว!” เฟ

บทที่ 140

“เฟยเอ๋อ” หลิงเชียนเจว๋เดินเข้ามาพลางยิ้มบางๆ ฝนราวกับว่าจะตกหนักขึ้นบ้างแล้ว เฟยเอ๋อเพิ่งจะยกมือขึ้น โหลวเหยนหมิงก็เดินไปข้างหน้า ช่วยนางเอาไรผมที่ปลิวติดบนใบหน้าปัดไปไว้ด้านหลัง

โหลวเหยนหมิงมุ่นคิ้ว เดินเข้ามา กำลังนึกอยากดึงเฟยเอ๋อเดินเข้าไปในเรือนพักแขกก่อน แต่กลับได้ยินหล