ตอน 136
ข้ามภพไร้รัก
บทที่ 136
รถม้าจอดอยู่หน้าประตูของจวนอ๋องเหยนหมิง โหลวเหยนหมิงก้มหน้าต่ำ มองเฟยเอ๋อที่นอนหลับอยู่กลางอ้อมกอด เสมือนว่าก้อนหินใหญ่ที่กองสะสมอยู่บริเวณหัวใจมานานเนิ่น ในที่สุดก็พังลง
“อื้อ...” โหลวเหยนหมิงไม่ได้วางแผนจะเรียกให้นางตื่น แต่บทที่อุ้มเฟยเอ๋อลงจากรถเมื่อสักครู่ เฟยเอ๋อพลันตื่น
ตอน 137
บทที่ 137
วันที่สอง
เฟยเอ๋อเงยหน้าขึ้นมองสีนภาแวบหนึ่ง และมองนกนางแอ่นซึ่งบินโรยต่ำลง เบนสายตามองฝูงมดที่ปีนป่ายด้วยความรวดเร็วในมุมบนถนนใหญ่อย่างละเอียด ก่อนมุ่นคิ้วงาม หันหน้าหมายจะไปบอกโหลวเหยนหมิงว่าฝนใกล้ตกแล้ว แต่กลับมองเห็นฝูงชนตระการตาบนท้องถนนในตลาดราตรีซึ่งดูเหมือนว่าจะมากมายก
ตอน 138
บทที่ 138
ฉับพลัน รอบเอวก็คับแน่น เฟยเอ๋อนิ่งงัน หันหน้ามองเข้าไปในดวงตาของโหลวเหยนหมิงอย่างตื่นตระหนก
“เหยนหมิง..?”
“ข้าคิด ข้ากำลังหึงอยู่” โหลวเหยนหมิงมุ่นคิ้ว
เฟยเอ๋อมองเขาอย่างประหลาดใจ ฉับพลันก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ยกมือขึ้นไปลูบไล้หน้าผากของโหลวเหยนหมิง “ตัวร้อ