ตอน 135
ข้ามภพไร้รัก
บทที่ 135
จู่ๆ ทั่วเรือนกายของเฟยเอ๋อก็สั่นเทิ้ม ทิ้งมีดลงและหมุนกายหมายจะวิ่งหนี
โหลวเหยนหมิงสาวเท้าก้าวไปด้านหน้าคว้าแขนของเฟยเอ๋อเอาไว้ ลากนางเข้าสู่อ้อมอกอย่างดุดัน
“อา...” เฟยเอ๋อกระแทกเข้าสู่อ้อมอกของโหลวเหยนหมิง ในใจกลับเต้นคลั่งไม่ยอมหยุด “ท่าน...ท่านปล่อยข้า!”
ห
ตอน 136
บทที่ 136
รถม้าจอดอยู่หน้าประตูของจวนอ๋องเหยนหมิง โหลวเหยนหมิงก้มหน้าต่ำ มองเฟยเอ๋อที่นอนหลับอยู่กลางอ้อมกอด เสมือนว่าก้อนหินใหญ่ที่กองสะสมอยู่บริเวณหัวใจมานานเนิ่น ในที่สุดก็พังลง
“อื้อ...” โหลวเหยนหมิงไม่ได้วางแผนจะเรียกให้นางตื่น แต่บทที่อุ้มเฟยเอ๋อลงจากรถเมื่อสักครู่ เฟยเอ๋อพลันตื่น
ตอน 137
บทที่ 137
วันที่สอง
เฟยเอ๋อเงยหน้าขึ้นมองสีนภาแวบหนึ่ง และมองนกนางแอ่นซึ่งบินโรยต่ำลง เบนสายตามองฝูงมดที่ปีนป่ายด้วยความรวดเร็วในมุมบนถนนใหญ่อย่างละเอียด ก่อนมุ่นคิ้วงาม หันหน้าหมายจะไปบอกโหลวเหยนหมิงว่าฝนใกล้ตกแล้ว แต่กลับมองเห็นฝูงชนตระการตาบนท้องถนนในตลาดราตรีซึ่งดูเหมือนว่าจะมากมายก