บทที่ 124

หลิงเชียนเจว๋หรี่ตาลง มองปฏิกิริยาตอบสนองของเฟยเอ๋อ

เฟยเอ๋อแม้แต่เคี้ยวก็ไม่เคี้ยว รีบร้อนกลืนเข้าไป ถัดมาก็เงิยหน้าจ้องเขา “เอาล่ะ กินแล้ว!”

นางไม่เป็นไร? เช่นนั้นไม่ใช่ว่านางปิดบังเขาเรื่องโรคอะไร...หลิงเชียนเจว๋ปรนลมหายใจเบาๆ ยกมือไปลูบกระหม่อมเฟยเอ๋อราวกับชมเชย ก่

บทที่ 125

“นั่น...แต่ว่า แต่ว่าแม่นางอื่นแต่งชายก็ล้วนสามารถแอบแฝงผ่านไปได้ทั้งนั้นนะ” เฟยเอ๋อลืมระเบิดอารมณ์ไป เม้มปากขึ้นอย่างค่อนข้างน้อยอก ใครบอกว่าหญิงแต่งชายก็สามารถหลอกคนได้ หากว่านางมีโอกาสได้เห็นเขา นางจะต้องถูกหั่นเป็นชิ้นๆ แน่

“นั่นก็ต้องขึ้นอยู่กับทักษะการปลอมแปลงของคนอื่นๆ

บทที่ 126

“ข้าก็เคยบอกแล้ว ท่านไม่ควรเรียกหมอมาตรวจ” เฟยเอ๋อเอ่ยอย่างสงบโดยพลัน ในดวงตากลับแฝงแววน้อยเนื้ออยู่บ้าง เด็กเป็นลูกของโหลวเหยนหมิง ทว่านางกลับไม่อยากเห็นเขาอีก

“แสดงความยินดีกับนาง แสดงความยินดีกับท่านชายหลิง” ท่านหมอยิ้มพลาง ลูบเคราไปพลาง

“ท่าน...ท่านมั่นใจว่าไม่ได