บทที่ 125

“นั่น...แต่ว่า แต่ว่าแม่นางอื่นแต่งชายก็ล้วนสามารถแอบแฝงผ่านไปได้ทั้งนั้นนะ” เฟยเอ๋อลืมระเบิดอารมณ์ไป เม้มปากขึ้นอย่างค่อนข้างน้อยอก ใครบอกว่าหญิงแต่งชายก็สามารถหลอกคนได้ หากว่านางมีโอกาสได้เห็นเขา นางจะต้องถูกหั่นเป็นชิ้นๆ แน่

“นั่นก็ต้องขึ้นอยู่กับทักษะการปลอมแปลงของคนอื่นๆ

บทที่ 126

“ข้าก็เคยบอกแล้ว ท่านไม่ควรเรียกหมอมาตรวจ” เฟยเอ๋อเอ่ยอย่างสงบโดยพลัน ในดวงตากลับแฝงแววน้อยเนื้ออยู่บ้าง เด็กเป็นลูกของโหลวเหยนหมิง ทว่านางกลับไม่อยากเห็นเขาอีก

“แสดงความยินดีกับนาง แสดงความยินดีกับท่านชายหลิง” ท่านหมอยิ้มพลาง ลูบเคราไปพลาง

“ท่าน...ท่านมั่นใจว่าไม่ได

บทที่ 127

“ทว่าข้าหลิงเชียนเจว๋กลับชอบคนบางประเภท!” หลิงเชียนเจว๋ยิ้มบาง มือที่วางไว้บนเอวของเฟยเอ๋อกลับยิ่งเพิ่มความหนักแน่นมากกว่าเดิมหลายขนัด

เฟยเอ๋อกัดเรียวปาก มองเขาอย่างโทมนัส “คนบางประเภทความจริงแล้วก็ไม่ได้ดีขนาดนั้นเหมือนอย่างที่ท่านจินตนาการเอาไว้หรอก บางทีนางอาจจะเคยจงใจหลอกล