บทที่ 123

วันถัดมา

เฟยเอ๋อเดินตามหลิงเชียนเจว๋มาถึงหน้าประตูหลิวเซียงฝาง เฟยเอ๋อเหลือบตาขึ้น มองยังป้ายร้านด้านบน เห็นว่ามุมล่างสลักสัญลักษณ์ของจวนหลิง เอาไว้อยู่

“ที่แท้โรงเหล้าแห่งนี้ก็เป็นอุตสาหกรรมของจวนหลิง สินะ” เฟยเอ๋อยกปาก “ท่านไม่จริงใจ!”

“เหตุใดข้าจึงไม่จริงใจเล

บทที่ 124

หลิงเชียนเจว๋หรี่ตาลง มองปฏิกิริยาตอบสนองของเฟยเอ๋อ

เฟยเอ๋อแม้แต่เคี้ยวก็ไม่เคี้ยว รีบร้อนกลืนเข้าไป ถัดมาก็เงิยหน้าจ้องเขา “เอาล่ะ กินแล้ว!”

นางไม่เป็นไร? เช่นนั้นไม่ใช่ว่านางปิดบังเขาเรื่องโรคอะไร...หลิงเชียนเจว๋ปรนลมหายใจเบาๆ ยกมือไปลูบกระหม่อมเฟยเอ๋อราวกับชมเชย ก่

บทที่ 125

“นั่น...แต่ว่า แต่ว่าแม่นางอื่นแต่งชายก็ล้วนสามารถแอบแฝงผ่านไปได้ทั้งนั้นนะ” เฟยเอ๋อลืมระเบิดอารมณ์ไป เม้มปากขึ้นอย่างค่อนข้างน้อยอก ใครบอกว่าหญิงแต่งชายก็สามารถหลอกคนได้ หากว่านางมีโอกาสได้เห็นเขา นางจะต้องถูกหั่นเป็นชิ้นๆ แน่

“นั่นก็ต้องขึ้นอยู่กับทักษะการปลอมแปลงของคนอื่นๆ