บทที่ 121

“ร้องอะไร?” หลิงเชียนเจว๋มุ่นคิ้ว มองเฟยเอ๋อที่อยู่ในอ้อมอก

“อื้อ...” เฟยเอ๋อเงยหน้าขึ้น ฉับพลันก็ผลักหลิงเชียนเจว๋ออกอย่างจัง หมุนกายและยืนอยู่ด้านข้าง ช้อนสายตาจ้องมองเขา “ท่านกล้าจูบข้า! ท่านบุรุษตัวโต! ท่านกล้าจูบ...”

“หากไม่ใช้วิธีและการแสร้งทำเช่นนี้ เจ้าคิดว่าค

บทที่ 122

มักรู้สึกได้เนืองๆ ว่าในคำพูดของโหลวฮ่าวเยว่วันนี้ราวกับมีอะไรบางอย่างแอบแฝงอยู่ โหลวเหยนหมิงพลันมุ่นคิ้วขึ้นมองยังเขา “เจ้ามีข่าวคราวของนาง?”

แววตาโหลวฮ่าวเยว่ทอประกายอ่อนๆ “ไม่มี...”

โหลวเหยนหมิงหรี่ตาเย็นเยียบลงมองทางสีหน้าของโหลวฮ่าวเยว่

“บอกว่าไม่มีก็ไม่มี

บทที่ 123

วันถัดมา

เฟยเอ๋อเดินตามหลิงเชียนเจว๋มาถึงหน้าประตูหลิวเซียงฝาง เฟยเอ๋อเหลือบตาขึ้น มองยังป้ายร้านด้านบน เห็นว่ามุมล่างสลักสัญลักษณ์ของจวนหลิง เอาไว้อยู่

“ที่แท้โรงเหล้าแห่งนี้ก็เป็นอุตสาหกรรมของจวนหลิง สินะ” เฟยเอ๋อยกปาก “ท่านไม่จริงใจ!”

“เหตุใดข้าจึงไม่จริงใจเล