บทที่ 108

“ท่านอ๋อง！ท่านอ๋อง！แย่แล้ว！ท่านอ๋อง！”ฟ้าพึ่งจะสาง สี่เอ๋อก็วิ่งมาจากตำหนักเหยียนเฟยมาที่เหยนหมิงโหลวอย่างลนลาน

พอได้ยินเสียงของสี่เอ๋อ โหลวเหยนหมิงก็รีบลุกออกมาอย่างรวดเร็ว มองเห็นหน้าตาสี่เอ๋อที่ดูกระวนกระวาย แล้วรีบเอามือขึ้นมาจับนางไว้เพื่อเรียกสติแล้วขมวดคิ้วถามนาง：“มีอะไร

บทที่ 109

เฟยเอ๋อยืนอยู่กลางถนน มองไปบนถนนที่ดูงดงาม แล้วก็พลันนึกถึงคำพูดของชายแก่คนนั้น

นางอยู่แบบนั้นจนได้ยินเสียงฟ้าร้องดังขึ้น แล้วมองไปรอบๆที่ไม่รู้ว่าผู้คนหายไปกัน ตั้งแต่เมื่อไหร่นางยังไม่ทันจะรู้สึกตัวฝนก็ดันตกเทลงมาอย่างแรง

เฟยเอ๋อเงยหน้าขึ้นไปมองอย่างตะลึง หันไปมองท้อง

บทที่ 110

เฟยเอ๋อเบี่ยงสายตาลงมามองเงินที่อยู่ในมือของเจ้าของร้าน คนที่ลืมหยิบเงินติดมือออกมาด้วยอย่างนาง ตอนนี้เป็นธรรมดาที่พอเห็นเงินแล้วสายตาก็ต้องลุกเป็นไฟ แต่ว่าตอนนี้....คนอย่างฉูเฟยเอ๋อตกอับจนต้องมานั่งร้องเพลงให้คนอื่นฟังเลยหรอ？

“แม่นาง！ท่านยังต้องการอะไรเพิ่มมั้ย？ขอเพียงแค่ทำให