บทที่106

พอได้ยินคำว่าท่านอ๋องสองคำนี้ เฟยเอ๋อกลัวขึ้นมาทันที แล้วก็รีบเอาหน้าเข้าไปหลบที่หลังของหลิงเชียนเจว่ทันที หลิงเชียนเจว่ชะงักไป แล้วก็เอามือไปวางที่หลังของเฟยเอ๋อ แล้วจึงหันกลับมามองคนที่พึ่งเดินเข้า

“ได้ยินมาว่า ไม่กี่วันที่ผ่านมาพวกเจ้าได้นำเข้าผ้าไหมขาวเงิน เอามาให้ข้าดูหน่

บทที่ 107

โหลวเหยนหมิงขมวดคิ้วแน่น เห็นว่านางเริ่มมีปฏิกิริยา ก็รีบหยิบถ้วยโจ๊กขึ้นมาทันที แล้วก็ตักขึ้นเพื่อป้อนนาง

“ฟังเข้า กินเข้าไป！”เหมือนเด็กที่ต้องการให้เอาใจยังไงยังงั้น โหลวเหยนหมิงมองเฟยเอ๋อที่ดูอ่อนแอกว่าทุกครั้งอย่างสงสาร

เฟยเอ๋อไม่ได้ขยับปาก แต่อย่างใดเพียงแค่เบี่ยง

บทที่ 108

“ท่านอ๋อง！ท่านอ๋อง！แย่แล้ว！ท่านอ๋อง！”ฟ้าพึ่งจะสาง สี่เอ๋อก็วิ่งมาจากตำหนักเหยียนเฟยมาที่เหยนหมิงโหลวอย่างลนลาน

พอได้ยินเสียงของสี่เอ๋อ โหลวเหยนหมิงก็รีบลุกออกมาอย่างรวดเร็ว มองเห็นหน้าตาสี่เอ๋อที่ดูกระวนกระวาย แล้วรีบเอามือขึ้นมาจับนางไว้เพื่อเรียกสติแล้วขมวดคิ้วถามนาง：“มีอะไร