บทที่ 83 สร้างขยายเรือน

เงาเทียนรางเลือน เหลียงซินยืนเท้าเปล่าอยู่บนพื้นดิน ผมดำยาวยุ่งเหยิงกระจายอยู่ทั่วหน้าอก เผยให้เห็นใบหน้าวงรีรูปไข่ที่งดงามวิจิตรตระการตา ดวงตาที่สดใสทั้งคู่ประดุจอัญมณีสองชิ้นที่ส่องแสงระยิบระยับ

มองดูเฉินฮ่าวที่ยึดครองเตียงของนาง บนหน้าของนางดูเหมือนจะสลักคำ

บทที่ 84 ได้หนังสือหย่า

เหลียงซินกลับแปลกใจอย่างใหญ่หลวง เดิมนางคิดว่าวันนั้นเฉินฮ่าวเพียงพูดไปอย่างนั้นไม่คิดว่าจะหาคนมาซ่อมแซมขยายเรือนให้นางจริง ๆ

ตอนนี้นางมีเสื้อผ้าอาหารไม่ขัดสน เรือนสามารถพักอยู่อาศัยก็ได้แล้ว ไม่สนใจขนาดและความหรูหรา ลดต่ำลงสักนิดก็ไม่มีอะไรเสียหาย

นา

บทที่ 85 สงครามน้ำลายในกลุ่มนักปราชญ์

เหลียงซินอาศัยอยู่ในเรือนลึกออกมาไม่กี่ครั้ง ไม่ค่อยติดต่อกับโลกภายนอก ยังจงใจไม่สืบฟังข่าวของเฉินฮ่าว ดังนั้นไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา

วันนี้ได้ยินพระมเหสีตรัสเช่นนี้ คิ้วกระโดดไปครา ในใจรู้สึกไม่ค่อยสบายใจและกังวลใจบ้างอยู่รำไร