บทที่ 79 ไหนเลยจะไม่เสียดายได้

หวินเหม่ยได้รับพระมหาบัญชา ก็รีบมาถึงข้างกายเหลียงอินทันที ยื่นมือออก ส่งสัญญาณให้นางออกไป

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหลียงอินค่อย ๆ หายไป แต่ยังแสร้งตีสีหน้าทำเป็นเข้าใจผู้คน ใจกว้างมากลักษณะเช่นนั้น มิอาจให้ความพยายามทั้งหมดสูญเปล่าไปในเวลานี้เด็ดขาด

บทที่ 80 เสี่ยวไป๋ได้รับบาดเจ็บ

ผลของการนอนไม่หลับทั้งคืนก็คือเมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าสีดำเขียวที่ดวงตายิ่งมายิ่งเข้มแล้ว

เหลียงซินถอนหายใจอย่างยอมจำนนต่อชะตาชีวิต

เมื่อชิวเย่ว์และชุนฮวาเข้ามารอปรนนิบัติ ทั่วใบหน้าระรื่นหัวเราะฮิ ๆ “พระสนมเพค่ะ ท่านรู้มั้ย? เมื่อวานท่านอ๋องรู้ว่

บทที่ 81 สถานการณ์ผันผวน

ดวงตาทั้งคู่ของเฉินเชร้อเปล่งประกายมองดูเหลียงซิน นัยน์ตาดำขลับเต็มไปด้วยความนอกเหนือความคาดหมายและความไว้วางใจ “พระเชษฐนีห้า ข้าไว้ใจท่านแน่นอน ไม่คิดว่าทักษะทางการแพทย์ของท่านจะดีขนาดนั้น ยังรักษาอาการบาดเจ็บให้สัตว์เล็ก ๆได้ด้วย!”

ในความเป็นจริงเหลียงซินก็