บทที่ 78 ตั้งครรภ์แล้ว

กององครักษ์หลวงไล่ตามอย่างไม่ลดละ ไม่มีวี่แววที่จะปล่อยคนเหล่านี้สักนิด หลายร้อยคนม้าวิ่งตะบึงไปทางทิศใต้ ไล่ตามออกนอกเมืองไป

เฉินฮ่าวครึ่งนั่งยอง ๆ ลง วางเหลียงซินลงบนตัก เอื้อมมือไปบีบจมูกนางอย่างเคร่งเครียด ลมหายใจแผ่วเบาสัมผัสที่ปลายนิ้วของเขาเขาอดไม่ได้ต้อ

บทที่ 79 ไหนเลยจะไม่เสียดายได้

หวินเหม่ยได้รับพระมหาบัญชา ก็รีบมาถึงข้างกายเหลียงอินทันที ยื่นมือออก ส่งสัญญาณให้นางออกไป

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหลียงอินค่อย ๆ หายไป แต่ยังแสร้งตีสีหน้าทำเป็นเข้าใจผู้คน ใจกว้างมากลักษณะเช่นนั้น มิอาจให้ความพยายามทั้งหมดสูญเปล่าไปในเวลานี้เด็ดขาด

บทที่ 80 เสี่ยวไป๋ได้รับบาดเจ็บ

ผลของการนอนไม่หลับทั้งคืนก็คือเมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าสีดำเขียวที่ดวงตายิ่งมายิ่งเข้มแล้ว

เหลียงซินถอนหายใจอย่างยอมจำนนต่อชะตาชีวิต

เมื่อชิวเย่ว์และชุนฮวาเข้ามารอปรนนิบัติ ทั่วใบหน้าระรื่นหัวเราะฮิ ๆ “พระสนมเพค่ะ ท่านรู้มั้ย? เมื่อวานท่านอ๋องรู้ว่