บทที่ 73 ถูกวางยาสั่ง

ในพระตำหนักขององค์รัชทายาท แสงไฟสว่างโร่ แต่ข้างในเงียบสงัด ตลอดรายทางที่เดินเข้าไป แพทย์หลวงของกรมแพทย์แทบทั้งหมดรออยู่ในนั้น แต่ก็เงียบสงบ ราวกับไร้ทางเยียวยาแก้ไขได้

เมื่อเหลียงซินเข้ามาในห้อง เพียงเห็นพระมเหสีทรงประทับอยู่บนพระที่นั่ง พระพักตร์เคร่งขรึม บรรย

บทที่ 74 ถูกคนลักพาตัวไป

เซี่ยฮวานจรือกำมือทั้งคู่แน่นเป็นกำปั้น การตัดสินใจที่ยากลำบากเช่นนี้ก็ใช้พละกำลังของเขาอย่างมาก เดิมองค์รัชทายาทถูกกำหนดมิอาจหนีรอดจากความตาย แต่เหลียงอิ่งมาเอง ทำให้เขาไม่สามารถปฏิเสธได้

เพื่อเหลียงอิ่ง เขาสามารถละทิ้งทุกอย่าง เสียสละทุกอย่าง จ่ายทุกอย่าง แ

บทที่ 75 ตามเถาคลำหาต้นตอ

ถ้าเรื่องนี้เป็นเหลียงอินจงใจเจตนาทำเรื่องจริง ความนึกคิดซ่อนไว้ดีเกินไปแล้วกระมั้ง

ดูผิวเผินอ่อนโยนอ่อนแอเหมือนกระต่ายขาวตัวน้อยไร้ความผิดตัวหนึ่ง แต่ลับ ๆ แล้วกลับคิดอุบายอย่างลึกซึ้ง ต้องทำให้เหลี ยงซินตายให้ได้ ให้อภัยไม่ได้จริง ๆ!

ดวงเนตรดั่งหง