บทที่ 62 ขี่ม้าตัวเดียวกัน

ควบม้าตะบึงอยู่บนเส้นทางประมาณหนึ่งชั่วยาม จึงได้มาถึงยังวังสิงหวัง

พอถึงด้านนอกประตูใหญ่ของวังสิงหวัง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเหลียงยินรับรู้ข่าวนี้ได้อย่างไร เพียงครู่เดียวก็วิ่งอย่างกังวลใจออกมาจากด้านในของวังสิงหวัง รูปร่างที่บอบบางกับท่าทางที่อ่อนแอราวกับห

บทที่ 63 พูดจาภาษาดอกไม้

พอได้ยินเหลียงซินอยากพูดคุยกับฮ่องเต้เป็นการส่วนตัว เฉินอวี้ก็กระวนกระวายใจขึ้นมาในทันที กลัวว่าเธอจะพูดความลับอะไรที่ร้ายแรงออกไป

“โอ๊ะ พี่สะใภ้ห้า พระองค์ทรงมีเรื่องอะไรที่ไม่สามารถพูดต่อหน้าของพวกเราได้？คาดว่าคงจะไม่ใช่เรื่องที่ดีอะไรกระมัง？” เ

บทที่ 64 รอดตายอย่างหวุดหวิด

ในห้องที่ไฟแรงนี้กำลังแผดเผา สามารถพูดได้ว่าโอกาสที่จะมีชีวิตรอดแทบจะเป็นศูนย์ นอกเสียจากว่าจะมีพายุฝนกระหน่ำลงมา ฝนที่พอจะรดไฟไหม้นี้ให้ดับลงได้ มิเช่นนั้นแล้ว อยากจะมีชีวิตรอดต่อไป ก็ยากราวกับขึ้นสวรรค์

เหลียงซินเข้าใกล้ความสิ้นหวัง

ทว่า เฉินห้