บทที่ 61 การเข่นฆ่าครั้งใหญ่

ทันใดนั้น ธนูที่อยู่รอบด้านก็พุ่งยิงมาทางพวกเขาราวกับสายฝน ฆ่าไม่ตายก็ไม่ล้มเลิก

ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ได้กลายเป็นรูพรุนไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไปจะต้องรับมือไม่ไหวเป็นแน่ ถึงเวลานั้นพวกเขาถูกพบเข้า ก็ยังคงไม่สามารถผ่านไปได้อยู่ดี

หา

บทที่ 62 ขี่ม้าตัวเดียวกัน

ควบม้าตะบึงอยู่บนเส้นทางประมาณหนึ่งชั่วยาม จึงได้มาถึงยังวังสิงหวัง

พอถึงด้านนอกประตูใหญ่ของวังสิงหวัง ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเหลียงยินรับรู้ข่าวนี้ได้อย่างไร เพียงครู่เดียวก็วิ่งอย่างกังวลใจออกมาจากด้านในของวังสิงหวัง รูปร่างที่บอบบางกับท่าทางที่อ่อนแอราวกับห

บทที่ 63 พูดจาภาษาดอกไม้

พอได้ยินเหลียงซินอยากพูดคุยกับฮ่องเต้เป็นการส่วนตัว เฉินอวี้ก็กระวนกระวายใจขึ้นมาในทันที กลัวว่าเธอจะพูดความลับอะไรที่ร้ายแรงออกไป

“โอ๊ะ พี่สะใภ้ห้า พระองค์ทรงมีเรื่องอะไรที่ไม่สามารถพูดต่อหน้าของพวกเราได้？คาดว่าคงจะไม่ใช่เรื่องที่ดีอะไรกระมัง？” เ