บทที่ 43 ปฏิรูปวังสิงหวัง

“หม่อมฉันคารวะพระชายาเพคะ/พะยะค่ะ” เสียงของสองคนชายหนึ่งหญิงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกัน จากนั้นก็คุกเข่าลง

เหลียงซินมองดูพวกเขาด้วยสายตาที่เย็นชา ทั้งสองคนอยู่ในตำแหน่งที่สำคัญ แต่กลับไม่ได้ทำตามหน้าที่และความรับผิดชอบที่ควรจะทำอย่างเต็มที่ ยักยอกเสบียงอาหารแ

บทที่ 44 แอบหนีออกนอกวัง

เฉินเช่อมองไปที่เหลียงซินด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา “พี่สะใภ้ห้า เช่นนั้นท่านคิดว่าเป็นเล่า？ที่สามารถทำให้ท่านตกใจถึงเช่นนี้？”

ระยะนี้วังสิงหวังเกิดสถานการณ์อันตรายได้อย่างไม่หยุดหย่อน ไม่รู้ว่าถูกคนจำนวนมากมายแค่ไหนจับตามอง แม้จะมีการเคลื่อนไหวเพ

บทที่ 45 กลับบ้านยอมรับผิด

เดิมทีเซี่ยฮว่านจือก็มีท่าทีที่ไม่ค่อยไว้วางใจเสียเท่าไร แต่เห็นเหลียงซินยืนกรานเช่นนี้ก็ไม่อาจที่จะไปเปลี่ยนแปลงความคิดของเธอได้ จึงทำได้เพียงให้คนอีกกลุ่มหนึ่งไปส่งเหลียงซินที่เรือนแม่ทัพเจิ้นอันแทน

โชคยังดีที่จากตึกป๋ายเซียงไปยังเรือนแม่ทั