บทที่ 42

จัดการข้ารับใช้เก่า

เหลียงซินอาศัยความมืดมิดยามค่ำคืนกลับมายังตำหนักเจียวหยาง

หลังจากที่เธอกลับไป ชิวเยว่ที่เฝ้าคอยอยู่หน้าประตูตลอดก็ตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว “พระราชา หมิงชิวกลับมาแล้ว เหตุใดพระองค์เสด็จไปนานขนาดนี้เล่าเพคะ？”

“ไม่มีอะไร หมิงชิวนางไม่ได้เกิดความสงสัยเคล

บทที่ 43

ปฏิรูปวังสิงหวัง

“หม่อมฉันคารวะพระชายาเพคะ/พะยะค่ะ” เสียงของสองคนชายหนึ่งหญิงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกัน จากนั้นก็คุกเข่าลง

เหลียงซินมองดูพวกเขาด้วยสายตาที่เย็นชา ทั้งสองคนอยู่ในตำแหน่งที่สำคัญ แต่กลับไม่ได้ทำตามหน้าที่และความรับผิดชอบที่ควรจะทำอย่างเต็มที่ ยักยอกเสบียงอาหา

บทที่ 44

แอบหนีออกนอกวัง

เฉินเช่อมองไปที่เหลียงซินด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา “พี่สะใภ้ห้า เช่นนั้นท่านคิดว่าเป็นเล่า？ที่สามารถทำให้ท่านตกใจถึงเช่นนี้？”

ระยะนี้วังสิงหวังเกิดสถานการณ์อันตรายได้อย่างไม่หยุดหย่อน ไม่รู้ว่าถูกคนจำนวนมากมายแค่ไหนจับตามอง แม้จะมีการเคลื่อนไหว