บทที่ 34 ลากไปตีให้ตาย

เหลียงซินสามารถรับรู้ได้ อยากจะมีชีวิตรอดต่อไปในวังสิงหวังแห่งนี้ ยากเพียงไหน เธอเข้าใจจิตใจของหมิงชิวเป็นที่สุด

ขนาดเป็นเธอ พระชายาเอกผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่ ชีวิตในวังแห่งนี้ก็ยังไม่สู้ดีนัก นับประสาอะไรกับนางกำนัลผู้หนึ่งที่อยู่ข้างกายเหลียงยิน

ยิ่งไปกว่า

บทที่ 35 การถูกใส่ร้ายที่แสนทรมาน

เหลียงยินได้ยินดังนั้น สีหน้าที่ครู่นี้ยังหดหู่ คราวนี้ถือว่าดีขึ้นในที่สุด

นางกุมมือของยายหวังด้วยความซาบซึ้งใจเล็กน้อย “ยายหวัง ท่านดีกับข้าขนาดนี้ คิดคำนึงถึงข้าในทุกด้าน ข้าไม่รู้จริงๆว่าจะขอบใจท่านอย่างไรถึงจะดี”

ได้

บทที่ 36 บุคคลลึกลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

ในเวลานี้ เหลียงต้งมาทำอะไรที่นี？

ในใจของเหลียงซินร้อนรนขึ้น คราวก่อนที่เขามาที่นี่ เธอคุยโม้จนน้ำลายแตกฟองว่าอยู่ในวังสิงหวังใช้ชีวิตได้อย่างดียิ่ง หากวันนี้เขามาเห็นเธอในสภาพนี้ด้วยตาของตนเอง ไม่รู้ว่าจะโมโหมากขนาดไหน