ตอน 229
ชายาเสน่ห
บทที่ 229 สัญญาที่ให้ไว้
ยังไงเสียเรื่องที่อยู่ในใจที่ไม่สามารถบอกใครได้ ก็มีคนรู้แล้วครึ่งหนึ่ง พระราชาซีหนิงเองก็ไม่อยากจะเก็บเอาไว้คนเดียวอีก อีกอย่างเหลียงซินก็เป็นคนที่หมิงเจาฮ่องเต้เชื่อ
เรื่องราวที่เก็บไว้ในใจที่อัดอั้นมานานหากพูดออกไปก็อาจจะทำให้สบายใจขึ้น
ริมฝีปากที่ขาวซีดขอ
ตอน 230
บทที่ 230 การเปลี่ยนแปลงของเมืองหลวง
เฉินฮ่าวพยายามสงบสติอารมณ์ สีหน้าที่ดีใจเมื่อกี้พลันเปลี่ยนเป็นสีหน้าที่ดูซับซ้อนสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาตรแค้น
เพ้ง เสียงถ้วยน้ำชาในมือถูกบีบจนแตกกระจาย
คนประเทศหลึง หลึงเซียวเหยียว
“จู๋เยว่เจ้านำคนส่วนหนึ่งไปทางเหนือก่อนไม่ว่าจะอย่างไร
ตอน 231
บทที่231ออกจากเมืองซีหนิงตอนกลางคืน
เหลียงซินพยักหน้าอย่างไม่ลังเลใบหน้าที่ขาวนวลอบอวลไปด้วยรอยยิ้มไม่เหมือนกับเมื่อกี้ที่นางทำหน้าเหมือนไม่เห็นด้วย
คนอื่นอาจจะไม่รู้แต่เฉินฮ่าวรู้จักนางดีที่สุดตั้งแต่ที่เขารักนางมาเขาก็ชอบที่จะสังเกตว่านางชอบอะไรความคิดของนางเป็นแบบไหนไม่กี่ปีมานี้เขาเองก