บทที่ 21

คำขอร้อง

บางทีอาจเป็นเพราะสายตาคู่นี้ที่ทำให้นางหวั่นไหว นึกไม่ถึงเลยว่านางจะไม่สามารถควบคุมตนเองได้ เอ่ยปากร้องขอชีวิตให้กับนางกำนัลผู้นี้

“ท่านอ๋องเพคะ แม้นางกำนัลผู้นี้จะมีความผิด แต่ไม่ถึงกับต้องโทษตายนะเพคะ หากพระองค์สามารถยกโทษให้กับพระชายารองผู้ที่อบรมนางได้ แล้วเห

บทที่ 22

บทที่22 แลกเปลี่ยนหนังสือหย่า

แต่การย้อนเวลามาที่นี่อย่างไม่มีเหตุผลนี้ ทำให้มื่อมีโอกาสได้พบกับพระผู้เป็นเจ้าในครั้งแรกที่มาถึงที่นี่ นางจึงทำได้เพียงแค่อยากอธิฐานให้ตนเองสามารถกลับไปสู่ศตวรรษที่21 หากไม่สามารถเป็นไปได้ เช่นนั้นนางเองก็หวังว่าตนเองจะสามารถเข้มแข็งขึ้น

ใน

บทที่ 23

รักษาชีวิตคน

ตำหนักเฉาหยางในเวลานี้ มีผู้คนแวะเวียนเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

หมอหลวงท่านหนึ่งถอนหายใจเดินออกมาจากในห้อง ส่วนอีกท่านหนึ่งเดินเข้าไปด้วยความมั่นใจ จากนั้นก็ถอนหายใจกลับออกมา

เหลียงซินที่ตอนนี้คิ้วขมวดเข้าหากัน จ้องมองดูหมอหลวงที่มีทีท่า