บทที่ 206 คลี่คลายปริศนา

บนใบหน้าขององค์หญิงรุ่ยเหอประดับไว้ด้วยรอยยิ้มเย็นชาเล็กน้อย ประกายตาโหดเหี้ยม ทันใดนั้นฉวยโอกาสที่เหลียงซินไม่ทันสังเกต เงยศีรษะขึ้น ชนขึ้นไปอย่างรุนแรง

ศีรษะของนางแข็งแกร่งดั่งเหล็ก แต่เหลียงซินก็ไม่ได้เตรียมตัวไว้ จึงถูกชนเข้าจนรู้สึกเวียนศีรษะไปบ้าง

ในเว

บทที่ 207 ในหมากเกิดหมาก

พระตำหนักอ๋องผินเหอ เรือนหนึ่งเอกาไร้เทียมทาน

หลังจากที่องค์หญิงรุ่ยเหอถูกฟาดสลบไปแล้ว ก็ได้ใช้สถานภาพเป็นมู่หรงหวินซ่อนอยู่ในห้องมาตลอด ในช่วงเวลานี้ไม่มีสาวใช้เข้ามา อ๋องผินเหอยิ่งไม่มีเวลาที่จะพิจารณา

เมื่อนางฟื้นตื่นขึ้นมาแล้ว พบว่าตัวเองสวมชุดทรงงานสี

บทที่ 208 เหมยแดงหิมะขาว

องค์หญิงรุ่ยเหอกัดฟัน ใบหน้าที่ประทินโฉมอันงดงามไว้อย่างหนาก็บิดเบี้ยวขึ้นมาในบัดดล ตาทั้งคู่ที่แฝงเส้นเลือดฝอยสาดส่องเจตนาสังหารเล็กน้อยแวบผ่านไป กวาดตามองคนรอบกายหลายคนอย่างอาอาจข่มขู่ผู้คนไปครา หัวเราะเสียงแข็งกร้าวเย็นชาแสบหูเสียงหนึ่ง

สีหน้าของฝูงชนงุนงงไปทันที