ตอน 206
ชายาเสน่ห
บทที่ 206 คลี่คลายปริศนา
บนใบหน้าขององค์หญิงรุ่ยเหอประดับไว้ด้วยรอยยิ้มเย็นชาเล็กน้อย ประกายตาโหดเหี้ยม ทันใดนั้นฉวยโอกาสที่เหลียงซินไม่ทันสังเกต เงยศีรษะขึ้น ชนขึ้นไปอย่างรุนแรง
ศีรษะของนางแข็งแกร่งดั่งเหล็ก แต่เหลียงซินก็ไม่ได้เตรียมตัวไว้ จึงถูกชนเข้าจนรู้สึกเวียนศีรษะไปบ้าง
ในเว
ตอน 207
บทที่ 207 ในหมากเกิดหมาก
พระตำหนักอ๋องผินเหอ เรือนหนึ่งเอกาไร้เทียมทาน
หลังจากที่องค์หญิงรุ่ยเหอถูกฟาดสลบไปแล้ว ก็ได้ใช้สถานภาพเป็นมู่หรงหวินซ่อนอยู่ในห้องมาตลอด ในช่วงเวลานี้ไม่มีสาวใช้เข้ามา อ๋องผินเหอยิ่งไม่มีเวลาที่จะพิจารณา
เมื่อนางฟื้นตื่นขึ้นมาแล้ว พบว่าตัวเองสวมชุดทรงงานสี
ตอน 208
บทที่ 208 เหมยแดงหิมะขาว
องค์หญิงรุ่ยเหอกัดฟัน ใบหน้าที่ประทินโฉมอันงดงามไว้อย่างหนาก็บิดเบี้ยวขึ้นมาในบัดดล ตาทั้งคู่ที่แฝงเส้นเลือดฝอยสาดส่องเจตนาสังหารเล็กน้อยแวบผ่านไป กวาดตามองคนรอบกายหลายคนอย่างอาอาจข่มขู่ผู้คนไปครา หัวเราะเสียงแข็งกร้าวเย็นชาแสบหูเสียงหนึ่ง
สีหน้าของฝูงชนงุนงงไปทันที