ตอน 201
ชายาเสน่ห
บทที่ 201 เข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำ
เซียวเทียนหยวนทั้งเศร้าและตกใจจับแขนเสื้อไว้ ตลอดที่ผ่านมาเขาไม่เคยเข้าใจ ทำไมแม่มักจะเอาแต่อดทน ปฏิเสธที่จะต่อต้าน
แม้ว่าการแต่งงานนี้จะเจ็บปวดอย่างหาที่เปรียบมิได้ นางก็กัดฟันทนต่อความเจ็บปวด สิบปีในคำสาปแช่งและเสียงทะเลาะวิวาทของพ่อผ่านไปเหมือนวันเดี
ตอน 202
บทที่ 202 เรียกพี่สาวซิน
�น
“พระเชษฐนีห้า วันนี้ท่านสวยจริง ๆ !” เฉินเชร้อวิ่งมาไกล ยังไม่ได้ดูจริงจังก็ออกปากยกยอสรรเสริญแล้ว
เหลียงซินยังรู้สึกมีความสุขมากกับคำชมของเด็กเมื่อวานซืนนี้ แม้ว่านางรู้ว่าไม่ว่าตนเองมีลักษณะแบบไหน เฉินเชร้อก็จะพูดว่าดีไปหมด
“ขอบใจ เฉินเชร้อ แต่ตอ
ตอน 203
บทที่ 203 แปลงอัตลักษณ์
เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นในนี้แล้ว?
เหลียงซินเก็บสงวนจิตวิญญาณคราหนึ่งแล้วยังคงนอนพังพาบบนกรอบหน้าต่างแอบฟังต่อไป ยังคงเป็นเสียงมู่หรงหวินก่อกวนพ่อแม่อย่างหมดหนทาง แต่แค่ทะเลาะกันสองประโยค ข้างในก็เงียบสงบลงมาแล้ว
ทันใดนั้นเสียงที่เป็นกังวลของมู่หรงหวินก็ดังขึ้น