บทที่ 195 มิได้สองจิตสองใจ

ณ พระบรมมหาราชวังเฉิงเหิง

วังที่กว้างขวางและหรูหรานั้นสงบเงียบ และแสงตะวันส่องผ่านฉากกั้นเข้าไปในพระวิหาร ส่องแสงลงบนพื้นที่เย็นเฉียบ ถัดไปยังมีเศษซากจากชามที่หล่นแตกและของเหลวสีดำ

เพลานี้ ได้ยินเสียงไออย่างไม่ขาดสายบนเตียงมังกรขนาดใหญ่

เฉินฮ่าวนั่งคุก

บทที่ 196 ชายผิวขาวหน้าตาดี

หลายวันมานี้ เหลียงซินล้วนพักอยู่ที่บ้านมาตลอด

ทุกวัน พระชายาเจิ้นอันจักลงมือทำอาหารให้แก่นางเอง วันนี้คือไก่ต้มโสม และวันพรุ่งนี้คือโจ๊กหอยหิมะรังนก ได้กินอาหารหลากหลายเช่นนี้ ทำให้หลังจากผ่านไปสามวัน บาดแผลที่อยู่ด้านหลังของนาง ก็แทบจะหายสนิท รูปร่างก็อวบอัดขึ

บทที่ 197 ข้าจะไล่ตามเจ้า

เฉินฮ่าวจูงมือเหลียงซิน ก่อนจะเดินหายเข้าไปในฝูงชน

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คนเหล่านั้น ดังเล็ดลอดเข้าไปในใบหูของเหลียงซิน ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะขำขัน คิดมิถึงว่าเฉินฮ่าวจะใช้วิธีนี้ในการจัดการกับเพ้ยหยุนซี

แต่ทว่า ดูเหมือนว่าเพ้ยหยุนซีกับฉันเฮาคงมีความหลังบา