บทที่ 194 โปรดเข้าตามตรอกออกตามประตู

ในขณะที่นางสะลึมสะลืออยู่นั้น ราวกับเหลียงซินล่องลอยอยู่บนก้อนเมฆ นางพลิกตัวเบาๆ พลางมองไปในอากาศทั้งสี่ทิศ นางมิรู้ว่าตนเองอยู่ที่ใด

เป็นเช่นนี้สักพัก มิรู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ทันใดนั้นก็มีมือหนาคู่หนึ่งจับที่ฝ่ามือของนางแน่น พลางลูบไล้มือของนางเบา

บทที่ 195 มิได้สองจิตสองใจ

ณ พระบรมมหาราชวังเฉิงเหิง

วังที่กว้างขวางและหรูหรานั้นสงบเงียบ และแสงตะวันส่องผ่านฉากกั้นเข้าไปในพระวิหาร ส่องแสงลงบนพื้นที่เย็นเฉียบ ถัดไปยังมีเศษซากจากชามที่หล่นแตกและของเหลวสีดำ

เพลานี้ ได้ยินเสียงไออย่างไม่ขาดสายบนเตียงมังกรขนาดใหญ่

เฉินฮ่าวนั่งคุก

บทที่ 196 ชายผิวขาวหน้าตาดี

หลายวันมานี้ เหลียงซินล้วนพักอยู่ที่บ้านมาตลอด

ทุกวัน พระชายาเจิ้นอันจักลงมือทำอาหารให้แก่นางเอง วันนี้คือไก่ต้มโสม และวันพรุ่งนี้คือโจ๊กหอยหิมะรังนก ได้กินอาหารหลากหลายเช่นนี้ ทำให้หลังจากผ่านไปสามวัน บาดแผลที่อยู่ด้านหลังของนาง ก็แทบจะหายสนิท รูปร่างก็อวบอัดขึ