บทที่ 19

บทที่19 หลักฐานที่แน่ชัด

ทั่วอกของเฉินเฮ่ามีแต่ความเจ็บปวด เมื่อครู่กำลังภายในของคนลึกลับผู้นั้นแข็งแกร่งมาก ไล่เลี่ยกับเขาอย่างเกิดความคาดคิด และดูท่าทางของวิทยายุทธ์แล้ว คล้ายกับจะเป็นวิทยายุทธ์อย่างหนึ่งที่มาจากเขตชายแดน คือฝ่ามือฟ้านิรันดร์

ยากที่จะพูด คนเมื่อครู่นั้นมา

บทที่ 20

บทที่20 เผชิญหน้า

นางล้วนพูดอย่างกระจ่างชัดเจนทั้งหมดแล้ว เฉินเฮ่าควรจะเดาออกแล้วว่า เรื่องราวนี้ คือเหลียงอินและบ่าวผู้นั้นเกิดความรู้สึกขึ้นต่อกัน เมื่อเกิดเพราะความรู้สึก ก็ไม่ใช่การใส่ความผู้อื่น

จากปิ่นปักผมอันนั้น ก็สามารถเห็นได้

มือของเฉินเฮ่ากุมปิ่นปักผม

บทที่ 21

คำขอร้อง

บางทีอาจเป็นเพราะสายตาคู่นี้ที่ทำให้นางหวั่นไหว นึกไม่ถึงเลยว่านางจะไม่สามารถควบคุมตนเองได้ เอ่ยปากร้องขอชีวิตให้กับนางกำนัลผู้นี้

“ท่านอ๋องเพคะ แม้นางกำนัลผู้นี้จะมีความผิด แต่ไม่ถึงกับต้องโทษตายนะเพคะ หากพระองค์สามารถยกโทษให้กับพระชายารองผู้ที่อบรมนางได้ แล้วเห