บทที่ 164 หนอนกู่กระหายเลือดมนุษย์

องค์ชายสิบเอ็ด?

เมื่อฮองเฮาทรงสดับฟังว่าเป็นองค์ชายที่ไม่เกี่ยวข้องมากนักในวังหลัง ก้ทรงโบกมืออย่างไม่ทรงยินดีนัก “ในเมื่อป่วย ถ้างั้นก็ให้คนไปเชิญแพทย์หลวง ไม่กี่วันนี้ฮ่องเต้ทรงเหนื่อยล้าอิดโรย ก็ไม่ต้องเพ็ดทูลแล้ว!”

ช่างเป็นฮองเฮาที่ใจร้ายอำ

บทที่ 165 การติดเชื้ออย่างรวดเร็ว

หลังจากจัดการกับเรื่องเหล่านี้เสร็จแล้ว เหลียงซินไม่ได้มีเวลาที่จะหยุดพัก ก็รีบวิ่งตะบึงอย่างเร่งรีบไปที่พระตำหนักของเฉินเชร้อ

จากพระราชวังหย่งอันของฮองเฮาไปพระตำหนักผิงซีของเฉินเชร้อ เป็นระยะทางห่างไกลกันช่วงหนึ่ง แห่งหนึ่งอยู่ในสวนบุปผชาติหลวงทางทิศต

บทที่ 166 ศัตรูพบกัน

ดูท่าทาง วันนี้เฉินเชร้อต้องถูกย้ายออกจากพระราชวังแน่นอนแล้ว

แต่ ไปถึงนอกวังยังมีเซี่ยฮวานจรือสามารถช่วยดูแลได้ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญในศิลปะการถอนพิษกู่ ต้องมีวิธีจัดการกับการแพร่กระจายอย่างเร็วที่สุดของพิษกู่อันเรื้อรังแน่ ๆ

จะดีกว่าที่ไปแสวงหาทางรอดชีวิตนอกพระราชว