ตอน 163
ชายาเสน่ห
บทที่ 163 ตั้งชื่อด้วยตนเอง
กล่าวพลาง หลัวชิงเยียนก็จะพลิกตัวลุกจากเตียง คุกเข่าลงขอบคุณอย่างมากมาย แต่เหลียงซินไม่อาจรับการคุกเข่านี้ของนางได้เด็ดขาด
ในฐานะที่เป็นแพทย์ผู้พกพากระเป๋ายาช่วยชีวิตชาวโลกคน ความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือรักษาผู้ป่วยทั้งหมดในโลกนี้ให้หาย ผู้อื่นมาก่อนตนเองท
ตอน 164
บทที่ 164 หนอนกู่กระหายเลือดมนุษย์
องค์ชายสิบเอ็ด?
เมื่อฮองเฮาทรงสดับฟังว่าเป็นองค์ชายที่ไม่เกี่ยวข้องมากนักในวังหลัง ก้ทรงโบกมืออย่างไม่ทรงยินดีนัก “ในเมื่อป่วย ถ้างั้นก็ให้คนไปเชิญแพทย์หลวง ไม่กี่วันนี้ฮ่องเต้ทรงเหนื่อยล้าอิดโรย ก็ไม่ต้องเพ็ดทูลแล้ว!”
ช่างเป็นฮองเฮาที่ใจร้ายอำ
ตอน 165
บทที่ 165 การติดเชื้ออย่างรวดเร็ว
หลังจากจัดการกับเรื่องเหล่านี้เสร็จแล้ว เหลียงซินไม่ได้มีเวลาที่จะหยุดพัก ก็รีบวิ่งตะบึงอย่างเร่งรีบไปที่พระตำหนักของเฉินเชร้อ
จากพระราชวังหย่งอันของฮองเฮาไปพระตำหนักผิงซีของเฉินเชร้อ เป็นระยะทางห่างไกลกันช่วงหนึ่ง แห่งหนึ่งอยู่ในสวนบุปผชาติหลวงทางทิศต