บทที่ 111

บทที่111ฉีกหน้ากากออก

สีสันแพรวพราวหลากสีของแสงตะเกียงส่องสว่างไสวบนเรือย้อมทะเลสาบตงเย้ฉือดุจดาวระยิบระยับ

แต่ความคิดคำนึงของเหลียงซินไม่ได้อยู่ที่การร้องรำทำเพลงบนทะเลสาบในช่วงเวลาที่ครื้นเครงมีชีวิตชีวานี้ในใจนางกลับมีความหนาวเหน็บกวาดขึ้นมากระแสหนึ่งอย่างไร้เหตุผล

นางม

บทที่ 112

บทที่112ทารกตาย

ฝูงชนย่อมรู้ว่าใครเป็นนักโทษตัวการสำคัญก่ออาชญากรรมที่ถูกกล่าวหาแววตามองไปบนร่างเหลียงซินโดยพร้อมเพรียงกันหลังจากนั้นขันทีไม่กี่คนก็ทำตามการบอกใบ้ด้วยสายตาตรงเข้าไปจับกุมนางทันที

“อย่ามาแตะต้องข้า!”เหลียงซินตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวปัดมือของขันทีหลายคนออกไปอย่างต่อต้

บทที่ 112

ถูกทำลายโฉมหน้าไปแล้ว

เหลียงอินกลอกตาไปมา ดูเหมือนจะมองอะไรออกปานนั้น นางเอ่ยปากยิ้มอย่างอ่อนหวาน “อ๋องส้างรีบไปไหน นักโทษมีได้ตลอดเวลา ข้ามาที่นี่วันนี้ คิดจะร่วมมือกับท่านอ๋องเจ้า”

เหลียงอินนี้เป็นคนของเฉินฮ่าว ตอนนี้กลับหักหลัง แน่นอนมีสิ่งดี ๆ ไม่น้อย

ภายภาคหน้า ถ้าเข