บทที่ 104 ฆ่าองค์ชาย

เซี่ยฮวานจรือพอจะเดาออก “ได้ ถ้าเจ้าไม่อยากพูด ก็ไม่เป็นไรข้าก็จะแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วกัน วันนี้เจ้าออกมากับองค์ชายสิบเอ็ด เป็นเพราะว่าอยากหนีออกมาเที่ยวเล่นใช่ไหม”

จริงๆแล้ววันนี้เหลียงซินไม่ได้หนีออกมาเที่ยวเล่น เพราะเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันนี้ล้วนเกี่ยวข้

บทที่ 105 ใส่ใจเกินเหตุ

เหลียงซินคำนับ ไปทางฮ่องเต้ “เสด็จพ่อคำพูดขององค์หญิงไม่น่าเชื่อถือ ณ เวลาขณะที่หม่อมฉันไปผ่านหอไป๋เซียงนั้นมีคนนึงสามารถเป็นพยานให้หม่อมฉันได้เพคะ”

พูดจบสายตาของนางก็มองไปทางเซียวเทียนหยวน ควรได้เวลาเขาออกโรงแล้ว

เซียวเทียนหยวนยังไม่ทันได้เตรียมอะ

บทที่ 106 ฟ้องในวัง

เฉินเฮ่าหันไปมองด้านหลัง เขามองเห็นเฉินเหินและพระชายารัชทายาทหลวชิงเหยียนไม่รู้ว่ามายืนอยู่ข้างหลังของพวกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ มือของเขาเองก็ยังไม่ปล่อยเอวของเหลียงซิน เขายังคงกอดเอาไว้อย่างนั้น

“อะไรกันองค์รัชทายาทชอบแอบมองคนอื่นเขาจูบกันหรือ” เฉินเฮ่ายิ้มด้วยรอยยิ้