บทที่ 101 สถานะถูกเปิดเผย

ด้านนอกจวนอ๋องสิงเงียบสงบลงในทันที คนกลุ่มนั้นที่แต่เดิมองค์หญิงรุ่ยเหอพาเข้ามาก็ได้ตามออกจากที่นี่ไป ข้ารับใช้ชายนอกจากสองสามคนนั้นที่เฝ้ารักษาประตูใหญ่อยู่ คนอื่นๆที่ได้รับบาดเจ็บเหล่านั้นก็ได้กลับไปรักษาตัวจนหมด ถือได้ว่าเงียบสงบลงเป็นอย่างยิ่งแล้ว

เหลียง

บทที่ 102 สนิทสนมคลุมเครือ

ทั้งสองคนนั่งอยู่อย่างเธออยู่ข้างบนฉันอยู่ข้างล่าง เหลียงซินพยายามที่จะอยากลุกขึ้นยืน แต่เฉินฮ่าวกลับกดเอวของเธอเอาไว้ ไม่ให้เธอลุกยืนขึ้น ดูคลุมเครือทั้งยังดูสนิทสนม ดูยั่วยวนทั้งยังชวนให้หลงใหล

“เป็นเด็กดี อย่าขยับ ให้ข้าได้กอดเจ้าสักหน่อย” คางของเฉินฮ่าววาง

บทที่ 103 เอาคืนสิบเท่า

ทั้งสองคนหันกลับมาพร้อมกัน ในวินาทีที่สบตากันนั้น มุมปากของหรงอวี้ก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เย็นยะเยือก ที่แท้ก็คือเหลียงซิน！

พอนึกถึงฉากที่คราวก่อนเหลียงซินนำพาความอัปยศเช่นนั้นมอบให้กับนางต่อหน้าท่านประมุขแล้ว นางก็กลืนความโมโหนี้ลงไปไม่ได้ ต่อให้วันนี้เหลียงซิน