ตอน 95
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่95
น่าเสียดายที่เขาเพียรพยายามมาเยี่ยมเยียนที่นี่หลายวันแล้ว แต่ก็ไม่เคยได้พบหน้าผู้ที่อยู่ด้านในเลย นี่หากมิใช่เพราะเขาเป็นคนมีความพยายามสูงแล้วล่ะก็ เขาก็คงล้มเลิกความตั้งใจไปนานแล้ว
“ขออภัย ข้าไม่อาจพูดอะไรได้ โปรดกลับไปเถอะ”
ยามยังคงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเฉยเมย
นี่หากเป็นปกติแล้ว เมื่อเ
ตอน 96
บทที่96
เสี่ยวมี่นิ่งอึ้ง พวกเขาเพิ่งจะได้ออกมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เอง นี่จะต้องกลับกันอีกแล้วเหรอ?
ในขณะที่เสี่ยวมี่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ไป๋เสี่ยวเฉินก็เขวี้ยงจดหมายมาตรงหน้าเสี่ยวมี่ เขาลุกขึ้นยืน พร้อมกับตบกางเกงปัดเอาสิ่งสกปรกออก ก่อนจะเดินออกไปจากลานบ้าน
“นายน้อยนั่นท่านจะไปที่ใด?”เสี่ยวมี่เอ
ตอน 97
บทที่97
ไป๋เสี่ยวเฉินทำหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำราวกับผู้มีคุณธรรมว่า“หวังเสี่ยวผาง เจ้าทำเช่นนี้ก็ไม่ถูกต้องนัก เจ้าอาจเคยซ่อนชุดชั้นในของสาวใช้ หากแต่ทำเช่นนี้กับน้องสาวตัวเองมันไม่ดีนะรู้มั้ย? “
หวังเสี่ยวผางอยากจะร้องไห้ เพราะเขาไม่คาดคิดว่าไป๋เสี่ยวเฉินเพื่อนของเขาจะทำกับเขาเช่นนี้