ตอน 71
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่71
สายตาของตี้คังยังคงจดจ่ออยู่ที่ริมฝีปากของไป๋หยาน นิ้วมือเย็น ๆ ลูบไล้ริมฝีปากนาง เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังระงับอารมณ์ไว้อย่างเต็มที่
“เจ็บ แล้วไยไม่บอก?”
ครั้นเห็นรอยเลือดนั่นแล้ว หัวใจของเขาก็ราวกับถูกฉีกออกเป็นแผลกว้าง เขารู้สึกเจ็บปวด กระทั่งต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง
“แล้วท่านให้โอก
ตอน 72
บทที่72
เขารู้ว่า หากเวลานี้เขาไม่เชื่อฟังมารดา จนทำให้ถูกชายผู้นั้นพบตัว บางที…บางที…
เขาอาจจะพรากจากหม่ามี้ตลอดไป!
ไป๋หยานรู้สึกปวดร้าวใจ นางดึงตัวเด็กน้อยเข้ามาสวมกอดเพื่อปลอบโยน“พรุ่งนี้แม่จะให้ยาเจ้าขวดหนึ่ง เมื่อไรก็ตามที่เจ้าอยากพบแม่ก็กินยานั่นเสีย ยานั่นจะช่วยปิดบังกลิ่นอายของเจ้า เขาจะได้ห
ตอน 73
บทที่73
วันรุ่งขึ้น
แสงตะวันยามเช้าทอลอดผ่านหน้าต่าง
เสียงกึกก้องจากด้านนอกดังทำลายความเงียบสงบภายในห้อง
ไป๋หยานย่นหน้าผาก ก่อนจะลืมตาขึ้นช้า ๆ มือของนางควานหาร่างเด็กชายที่เคยนอนอยู่ในอ้อมแขน ทว่าตอนนี้กลับหายไปแล้ว
ที่นอนยังอุ่น ๆ อยู่ ชี้ชัดว่าเมื่อครู่ เขายังนอนอยู่ตรงนี้
“พี่ไป๋หยาน“
ปัง!
เสียง