ตอน 65
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่65
“อ๊า!“
ทันทีที่กรงเล็บของจิ้งจอกน้อยตะครุบเส้นผมของหยูหรงได้ มันก็ตะกุยอย่างแรง ส่งผลให้หนังศีรษะของหยูหรงฉีกขาดเกิดรอยบาดลึก นางกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดในทันที
“เจ้าสัตว์ตัวน้อย เจ้ากล้าดียังไงมาทำร้ายข้า!“
หยูหรงโมโห นางพยายามตบตีจิ้งจอกน้อย แววตาของนางเต็มไปด้วยความโกรธแค้น
ครั้นเห็นฝ่ามือ
ตอน 66
บทที่66
“เร็วเข้า แยกกันออกตามหา ข้าไม่เชื่อว่าเราจะหาสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยนั่นไม่เจอ!“
ทันใดนั้น มีเสียงดังมาจากด้านหน้า ไป๋เสี่ยวเฉินหมอบลงกับพื้นหญ้าอย่างรวดเร็ว แล้วใช้พงหญ้าในการหลบซ่อนตัว
“นายน้อยเร็ว ๆ เข้าเถอะ เราควรรีบออกจากบ้านสกุลไป๋ ก่อนจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น“
เสี่ยวมี่เลียอุ้งเท้า ขณะ
ตอน 67
บทที่67
“พี่ไป๋หยาน…“
หลานเสี่ยวหยุนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไป๋หยาน จ้องมองสุนัขจิ้งจอกในอ้อมแขนของผู้มีศักดิ์เป็นพี่สาว
สายตาของนางที่มองมานั้น ทำเอาไป๋เสี่ยวเฉินตัวสั่น เขารีบซุกอกมารดาของตนงุด ๆ
“ข้าจะหาสุนัขจิ้งจอกตัวอื่นให้เจ้าในภายหลัง ตัวนี้ไม่ได้”
ไป๋หยานไม่ยอมมอบบุตรชายของตนให้ผู้ใดเป็นแน่ เช่นนั้