ตอน 35
กำเนิดจิ้งจอกน้อยจอมซ่าส์
บทที่35
ท่านเคยเห็นเสือขาวข่วนคนหรือ?
เสือน่ะมีแต่ขย้ำเท่านั้นแหละ เข้าใจปะ?
“นางมาแล้ว !”
นัยน์ตาของไป๋เสี่ยวเฉินพลันสว่างไสวขึ้นมาทันที เขาคลี่ม้วนภาพวาดซึ่งอยู่ในมือออกดู จากนั้นก็มองเทียบกับหญิงสาวที่อยู่ในชุดสีชมพูซึ่งกำลังเดินออกมาจากโรงเตี๊ยม พลางกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า“โชคดีที่ท่านอาจารย์ตาทั้ง
ตอน 36
บทที่36
น่าเสียดาย…
ที่ในช่วงเวลานั้นไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นเหตุการณ์ด้านหน้าโรงเตี๊ยม นั่นก็หมายความว่า ไม่มีพยานแม้แต่คนเดียวที่สามารถยืนยันความบริสุทธิ์ของไป๋จื่อได้
“องค์รัชทายาท อย่าทรงได้เชื่อคำพูดของเขา เขาใส่ร้ายหม่อมฉัน !” ไป๋จื่อรีบหันไปอธิบายอย่างจริงจังกับหนานกงอี้
“ข้าไม่ได้ใส่ร้ายเจ้า !”
ตอน 37
บทที่37
“อ๊า !”
ทันใดนั้นเอง ลำคอของไป๋จื่อพลันถูกกรงเล็บของเสี่ยวมี่ตะปบ ไป๋จื่อส่งเสียงกรี๊ดออกมาอีกครั้ง ขณะเดียวกันน้ำตาก็ไหลรินลงสองข้างแก้ม นางทั้งเจ็บทั้งโกรธ“ไอ้แมวบ้า ข้าจะฆ่าเจ้า !”
นัยน์ตาของเสี่ยวมี่เหยียดหยัน ครั้นไป๋จื่อถลาเข้ามา มันเพียงเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อยเท่านั้น
นางมนุษย์ตัวเล็ก ๆ