บทที่27

นายท่านอาวุโสบ้านสกุลหลานยังคงนิ่งไม่ไหวติง เขาทำราวกับไม่ได้ยินคำรายงานของสาวใช้ ทว่าอย่างไรก็ตามปลายหางตาของเขากลับเหลือบแลมองประตูทางเข้าอย่างเห็นได้ชัด

ภายใต้แสงเจิดจ้าของดวงตะวัน ร่างอันงดงามของไป๋หยานพลันปรากฏต่อสายตาของพวกเขา

หลายปีที่ผ่านมา แม้ว่าไป๋หยานจะไม่เคยย่างก้าวเข้ามาในบ้านสก

บทที่28

ยาเม็ดนี้ คือการบ้านแรกที่นางมอบให้อาจารย์ทั้งสามของนางฝึกฝน ตอนที่นางเริ่มต้นสอนพวกเขากลั่นยา

แม้จะเป็นเพียงการฝึกฝน หากแต่ก็นับได้ว่าประสบความสำเร็จ ผลที่ได้เป็นเม็ดยาที่คุณภาพดี อีกทั้งล้ำค่า เพื่อไม่ให้เสียเปล่า นางจึงเก็บเม็ดยาเหล่านั้นไว้ และตั้งใจจะนำออกขาย หากกลับคืนสู่โลกภายนอก

หลาน

บทที่29

หลังจากที่เขากล่าวจบ ท่านผู้เฒ่าหลานก็รีบป้อนยาเข้าปากของตน ทันทีที่เม็ดยาล่วงผ่านเข้าไปในร่างของเขา ชายชรารู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ไหลผ่านอวัยวะภายในอย่างช้า ๆ ประหนึ่งกระแสน้ำอุ่นรินไหล

ช่วงเวลานั้นเอง ท่านผู้เฒ่าหลานพลันรู้สึกได้ถึงกระแสอันอบอุ่นที่ไหลวนในร่างกายของตน กระแสอบอุ่นนั้นได้ช่