บทที่151

ยิ่งไปกว่านั้น พี่ชายของนางต่อให้ข้ามภูเขาพันลูก แม่น้ำพันสาย บุกดินแดนอันตราย เพียงเพื่อเสาะหาสมุนไพรที่นางต้องการแล้ว เขาก็พร้อมยอมทํา

“องค์หญิงน้อย ข้ารู้สึกราวกับว่าพวกเขากําลังพรอดรักกัน…” หนึ่งในองค์รักษ์ผู้พิทักษ์องค์หญิง กล่าวขึ้นด้วยเสียงสั่น ๆ

ฉู่อีอี้จ้ององครักษ์เขม็งพลางกล่าวว่า

บทที่152

บนหน้าผากของนาง ยังมีไออุ่นจากริมฝีปากของเขาอยู่

ครั้นไป๋หยานกลับไปที่ลานหน้าบ้าน นางก็พบร่างที่คุ้นเคยเพิ่มมาอีกสองร่าง

ไป๋เสี่ยวเฉินเงยใบหน้าเล็ก ๆ ขึ้นมองไป๋หยานผู้ซึ่งกําลังเดินเข้ามาอย่างแช่มช้า พลันนัยน์ตากลมโตก็เปล่งประกายวิบวับ

เขาอยากจะพูดบางอย่างทว่าไป๋หยานห้ามไว้ก่อน ไป๋หยานหันไป