บทที่ 69 โชคดี

เจ้าแบกมันได้เหตุใดเมื่อครู่ไม่บอกเล่า ทำท่าทางละล้าละลังเช่นนั้น หรือว่ากำลังตัดสินใจว่าจะใช้มือข้างไหนแบกอย่างนั้นรึ

ท่านโหวกู้รู้สึกว่าหากตัวเองตายไวตั้งแต่ยังหนุ่ม จะต้องทำให้นางหนูนี่โมโหจนตายแน่นอน

คิดไปถึงลูกสาวตนว่าน่ารักอ่อนโยนเพียงใด แล้วมาดูเด็กสาวนางนี้สิ ตั้งแต่ศีรษะจ

บทที่ 70 ถกเถียง

“นี่มันม้าข้า” ท่านโหวกู้เอ่ยอย่างเคร่งขรึม

กู้เจียวมองเขาด้วยสีหน้าสงสัย คล้ายกำลังพิจารณาอยู่ว่าประโยคนี้ของเขาจริงหรือเท็จ

ท่านโหวกู้ถูกสายตานางมองจนอกสั่นขวัญแขวน จู่ๆ ก็นึกเรื่องหมาป่าตัวนั้นขึ้นมาได้ จึงรีบเอ่ยขึ้นว่า “นั่นข้าไม่ได้โยนทิ้ง ข้าแค่ไม่ทันระวังเลยทำหายไปต่า

บทที่ 71 หอมๆ

สุดท้ายกู้จิ่นอวี้ก็ไม่สามารเอาชนะกู้เหยี่ยนได้

แม้จะเรียกได้ว่านางเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวในบ้าน แต่อย่างไรเสียกู้เหยี่ยนก็เด็กสุด และอย่างไรเสียกู้เหยี่ยนก็ร่างกายไม่แข็งแรงด้วย

มองกู้จิ่นอวี้ให้คนอุ้มกระต่ายน้อยตัวนั้นไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ กู้เหยี่ยนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความลำพองใจ ส่ว