ตอน 683
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 515
เจียวเจียว (2)
กู้ฉังชิงเอ่ยอีก “เจ้าคือพระดาไลลามะ เจ้าก็น่าจะมีคัมภีร์เล่มนี้อยู่กระมัง”
พระปลอมเอ่ยสีหน้าไม่เปลี่ยน “คัมภีร์...ถูกคนของพวกเจ้าเผาไปนานแล้ว!”
นายพลจางเอ่ยอย่างโมโห “เพ้อเจ้อ! ข้าไปเผาของของเจ้าเมื่อใดกัน!”
กู้ฉังชิงมองพระปลอมพลางเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “ดังนั้
ตอน 684
บทที่ 515
เจียวเจียว (3)
ลมหิมะแรงเกินไป แม้แต่ม้ายังไม่อยากจะเดินหน้าต่อ
ทหารจำต้องลงจากหลังม้ามาจูงม้าเดินตามขบวนแทน ทว่าเพิ่งจะเดินไปได้สองก้าว เขาก็รู้สึกสะดุดอะไรบางอย่างใต้ฝ่าเท้าตัวเอง เซล้มหน้าคะมำไปข้างหน้าทันที
เขาหกคะเมนใส่กองหิมะเล็กๆ แข็งๆ กองหนึ่ง กองหิมะค่อนข้างแข็ง เขาไม่ได้
ตอน 685
บทที่ 516
ฟื้น (1)
หลังจากที่ยี่อ๋องพ่ายแพ้ในแดนเหนือ ทุกคนก็ต่างคิดว่าเขากับราชบุตรเขยจะนำกองทัพห้าพันนายมุ่งหน้าไปเมืองเป่ยหยางหรือไม่ก็เมืองเย่เพื่อขอหลบภัย ทว่าตามรายงานของหน่วยสอดแนมทั้งสองที่ซุ่มซ่อนอยู่นอกเมืองเป่ยหยางและเมืองเย่ กลับไม่พบร่องรอยของกองทัพราชวงศ์ก่อนเลย
ทางด้านกู้ฉังชิงก