ตอน 682
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 515
เจียวเจียว (1)
สงครามเมืองหลิงกวนสิ้นสุดลงแล้ว ก่อนจะเริ่มการโจมตีในยามซวี [1] เมื่อหิมะหยุดลง เมื่อใกล้ยามไฮ่ [2] ก็สิ้นสุดลงอย่างสมบูรณ์ เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยามสงครามนี้ก็สิ้นสุดลง
กองทัพตระกูลกู้รวบรวมกองกำลังที่เหนือกว่าไว้ทั้งหมด ด้วยจำนวนคนและกำลังรบที่เหนือกว่าจึงกวาดล้างกองทั
ตอน 683
บทที่ 515
เจียวเจียว (2)
กู้ฉังชิงเอ่ยอีก “เจ้าคือพระดาไลลามะ เจ้าก็น่าจะมีคัมภีร์เล่มนี้อยู่กระมัง”
พระปลอมเอ่ยสีหน้าไม่เปลี่ยน “คัมภีร์...ถูกคนของพวกเจ้าเผาไปนานแล้ว!”
นายพลจางเอ่ยอย่างโมโห “เพ้อเจ้อ! ข้าไปเผาของของเจ้าเมื่อใดกัน!”
กู้ฉังชิงมองพระปลอมพลางเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “ดังนั้
ตอน 684
บทที่ 515
เจียวเจียว (3)
ลมหิมะแรงเกินไป แม้แต่ม้ายังไม่อยากจะเดินหน้าต่อ
ทหารจำต้องลงจากหลังม้ามาจูงม้าเดินตามขบวนแทน ทว่าเพิ่งจะเดินไปได้สองก้าว เขาก็รู้สึกสะดุดอะไรบางอย่างใต้ฝ่าเท้าตัวเอง เซล้มหน้าคะมำไปข้างหน้าทันที
เขาหกคะเมนใส่กองหิมะเล็กๆ แข็งๆ กองหนึ่ง กองหิมะค่อนข้างแข็ง เขาไม่ได้