บทที่ 515

เจียวเจียว (3)

ลมหิมะแรงเกินไป แม้แต่ม้ายังไม่อยากจะเดินหน้าต่อ

ทหารจำต้องลงจากหลังม้ามาจูงม้าเดินตามขบวนแทน ทว่าเพิ่งจะเดินไปได้สองก้าว เขาก็รู้สึกสะดุดอะไรบางอย่างใต้ฝ่าเท้าตัวเอง เซล้มหน้าคะมำไปข้างหน้าทันที

เขาหกคะเมนใส่กองหิมะเล็กๆ แข็งๆ กองหนึ่ง กองหิมะค่อนข้างแข็ง เขาไม่ได้

บทที่ 516

ฟื้น (1)

หลังจากที่ยี่อ๋องพ่ายแพ้ในแดนเหนือ ทุกคนก็ต่างคิดว่าเขากับราชบุตรเขยจะนำกองทัพห้าพันนายมุ่งหน้าไปเมืองเป่ยหยางหรือไม่ก็เมืองเย่เพื่อขอหลบภัย ทว่าตามรายงานของหน่วยสอดแนมทั้งสองที่ซุ่มซ่อนอยู่นอกเมืองเป่ยหยางและเมืองเย่ กลับไม่พบร่องรอยของกองทัพราชวงศ์ก่อนเลย

ทางด้านกู้ฉังชิงก

บทที่ 516

ฟื้น (2)

ความคิดผุดวาบขึ้นในหัวของหมอ เขารีบลุกขึ้นพรวด ทว่ามือกลับถูกมือขาวที่เย็นเฉียบไร้ความอบอุ่นคว้าหมับเอาไว้

หมออ้าปากค้าง “ใครก็ดะ...”

ยังเอ่ยไม่ทันจบ ข้อมือเขาก็มีใบมีดพิเศษจ่อไว้ตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่ทราบได้

หมอทำอะไรไม่ถูกกับการกระทำนี้ทันที!

เกิดอะไรขึ้น

ไหนบอกว่