บทที่ 552 เจียวเจียวความแตก

หวงฝู่เสียนล้มลงกับพื้นด้วยสภาพที่เขาคิดว่าน่าขายหน้าเป็นที่สุด ทำให้ตอนที่เสี่ยวจิ้งคงไถลลงจากขอบหน้าต่างและต้องให้เขาช่วย จึงโดนเขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย

สองมือเขาจับที่พักแขนประคองตัว กลับขึ้นไปนั่งบนรถเข็นอย่างยากลำบาก

ไม่รู้ว่าโกรธหรืออายกันแน่ แก้มเขาจึงได้แดงเห่

บทที่ 553 คุณูปการ

หากว่ากันตามจริงแล้วจะโทษกู้เจียวก็คงไม่ได้

มนุษย์ล้วนมีปฏิกิริยาที่ไม่อาจควบคุมได้กันทั้งนั้น ได้คลุกคลีกับท่านเหล่าโหวจากชายแดนและระหว่างทางกลับเมืองหลวงมาหลายเดือน กู้เจียวเคยชินเป็นธรรมชาติ เห็นท่านเหล่าโหวเป็นต้องใส่หน้ากาก

ไม่สิ ยังเร็วไปที่จะสวม

ไม่สวมนางยังสามารถเป็น

บทที่ 554 รักใคร่

ณ โรงหมอ เนื่องด้วยช่วงนี้กู้เจียวต้องพักที่นี่ เซียวเหิงเลยมาที่โรงหมอบ่อยขึ้น และขณะที่เขากำลังพูดคุยอยู่กับเถ้าแก่รองอยู่นั้น

“ท่านพี่เซียว ท่านพี่เซียว”

เสี่ยวเจียงหลีโบกมือพร้อมกับเอ่ยเรียกเขาจากด้านนอกประตู

เซียวเหิงหันไปมองตามเสียง ก่อนจะหันกลับมาทางเถ้าแก่รองที่กำลังร