บทที่ 412

เราสามคน

ฝนกระหน่ำอย่างต่อเนื่อง

ถนนจูเชวี่ยถูกปกคลุมไปด้วยหมอกฝน

องค์หญิงซิ่นหยางอยู่ในสภาพสวมใส่ชุดนอน ราวกับเพิ่งลุกออกจากแท่นบรรทม

นั่งดูฝนพรำข้างหน้าต่าง

อวี้จิ่นเดินออกมาจากห้องจัดดอกไม้ เก็บร่ม ปัดน้ำฝนบนร่ม แล้วยื่นให้สาวใช้ตัวน้อยที่อยู่ข้างๆ จากนั้นนางก็หันหลังกลับเ

บทที่ 413

สามีภรรยาหวานชื่น

ด้วยความที่ครั้งก่อนหนิงอ๋องเฟยมีเหตุจำเป็นต้องกลับบ้านเกิดเพื่อดูแลมารดาที่ป่วยหนักจนกระทั่งหายดี

เลยจำเป็นต้องเลื่อนนัดตรวจร่างกายกับกู้เจียวออกไป

กู้เจียวยังไม่รู้ว่าตอนนี้หนิงอ๋องเฟยกลับมาแล้ว รุ่ยอ๋องเฟยคือคนที่รู้ข่าวคนแรกจึงรีบบึ่งรถม้าไปยังตำหนักหนิงอ๋อง

บทที่ 414

สารภาพ (1)

รุ่ยอ๋องหยิกเข้าที่พวงแก้มของรุ่ยอ๋องเฟยหนึ่งที “ซื่อบื้อ เรื่องแค่นี้จะไปยากอะไร เจ้าเป็นภรรยาของข้านะ จะให้ข้าดีกับใครถ้าไม่ใช่เจ้าน่ะ!”

“อะแฮ่ม” หนิงอ๋องกระแอมหนึ่งที “ไปกันเถอะ”

รุ่ยอ๋องเฟยรีบชักมือกลับ ส่วนรุ่ยอ๋องเองก็รีบเอามือเกาหัว หลังจากนั้นพวกเขาก็ทำเป็นเดินห่