บทที่ 524 ราตรีอันแสนอ่อนโยน

ขณะที่เอ่ยประโยคนั้น ลำตัวช่วงบนของนางหอบขึ้นลงอย่างชัดเจน แม้จะพยายามแค่ไหนแต่ก็มิอาจหยุดอาการหอบนี้ได้ บ่งบอกได้ว่ากว่าจะเดินทางมาถึงที่นี่นั้นทุลักทุเลเพียงใด

นางไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกขึ้น ถึงได้เผลอชนเข้ากับประตูจนเกิดเสียงดัง

นางแกล้งทำเป็นนั่งนิ่งพิงกำแพงลงบนธ

บทที่ 525 พร้อมหน้าพร้อมตา

ไม่เจ็บก็แย่แล้ว

กู้เจียวเบิกตากว้างพร้อมกับส่ายหัวแล้วเอาหน้าถูแผ่นอกร่างสูง “ไม่เจ็บ ไม่เจ็บ! ไม่เลยสักนิด!”

ติดเชื้อไม่เท่ากับบาดเจ็บสักหน่อย!

ผมนางไม่ร่วงสักเส้น!

เซียวเหิงจั๊กจี้ที่นางเอาผมมาถูกับอกของเขา เขาสูดหายใจลึก ยื่นมือคว้าหัวไหล่ของร่างเล็กให้อยู่นิ่ง

บทที่ 526 พากันอ้อนเจียวเจียว (2)

ในกล่องผ้าไหมที่หยวนถังมอบให้กู้เจียวนั้นมีจดหมายฉบับหนึ่ง กล่าวถึงเหตุผลที่ตระกูลหรงก่อกบฏ ที่แท้ที่ฮ่องเต้แคว้นเฉินโปรดปรานตระกูลหรง เอ็นดูหรงกุ้ยเฟยทั้งแม่และลูกนั้นเป็นเพียงแค่ละครตบตา ความจริงแล้วพระองค์นั้นร่างราชโองการไว้ตั้งแต่ก่อนหน้า ประสงค์จะแต่งตั้งจางเต