ตอน 523
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 523 สามีภรรยาพบพาน (2)
ตัดมาที่ตรอกปี้สุ่ย ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตารอการกลับมาของกู้เจียว
กู้เจียวออกไปตอนที่พวกเขาเข้านอนกันหมดแล้ว จนวันถัดมาเซียวเหิงถึงได้บอกกับทุกคนว่ากู้เจียวไปที่ชายแดนแล้ว
แม่นางเหยาพอฟังจบก็เป็นลมทันที
ที่ชายแดนกำลังมีสงคราม ไยนางถึงต้องไปที่อันตรายเช่นนั้น
ตอน 524
บทที่ 524 ราตรีอันแสนอ่อนโยน
ขณะที่เอ่ยประโยคนั้น ลำตัวช่วงบนของนางหอบขึ้นลงอย่างชัดเจน แม้จะพยายามแค่ไหนแต่ก็มิอาจหยุดอาการหอบนี้ได้ บ่งบอกได้ว่ากว่าจะเดินทางมาถึงที่นี่นั้นทุลักทุเลเพียงใด
นางไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกขึ้น ถึงได้เผลอชนเข้ากับประตูจนเกิดเสียงดัง
นางแกล้งทำเป็นนั่งนิ่งพิงกำแพงลงบนธ
ตอน 525
บทที่ 525 พร้อมหน้าพร้อมตา
ไม่เจ็บก็แย่แล้ว
กู้เจียวเบิกตากว้างพร้อมกับส่ายหัวแล้วเอาหน้าถูแผ่นอกร่างสูง “ไม่เจ็บ ไม่เจ็บ! ไม่เลยสักนิด!”
ติดเชื้อไม่เท่ากับบาดเจ็บสักหน่อย!
ผมนางไม่ร่วงสักเส้น!
เซียวเหิงจั๊กจี้ที่นางเอาผมมาถูกับอกของเขา เขาสูดหายใจลึก ยื่นมือคว้าหัวไหล่ของร่างเล็กให้อยู่นิ่ง