บทที่ 522 กลับเมืองหลวง

ป๋อชินอ๋องเป็นถึงราชนิกุล แม้ฝีมือการต่อสู้ของเขาจะเหนือชั้นเพียงใด แต่ก็มิอาจเทียบได้กับหรงเหยาผู้เป็นนักรบในสนาม ท้ายที่สุดป๋อชินอ๋องก็เป็นอันพ่ายแพ้ให้แก่หรงเหยา

“กระหม่อมคุ้มคลั่งเกินเหตุ เดิมทีต้องการจะจับเขาเป็นๆ แต่การจับกุมนั้นยากเหลือเกินจนเผลอพลั้งมือปลิดชีวิตเข

บทที่ 523 สามีภรรยาพบพาน (2)

ตัดมาที่ตรอกปี้สุ่ย ทุกคนต่างตั้งหน้าตั้งตารอการกลับมาของกู้เจียว

กู้เจียวออกไปตอนที่พวกเขาเข้านอนกันหมดแล้ว จนวันถัดมาเซียวเหิงถึงได้บอกกับทุกคนว่ากู้เจียวไปที่ชายแดนแล้ว

แม่นางเหยาพอฟังจบก็เป็นลมทันที

ที่ชายแดนกำลังมีสงคราม ไยนางถึงต้องไปที่อันตรายเช่นนั้น

บทที่ 524 ราตรีอันแสนอ่อนโยน

ขณะที่เอ่ยประโยคนั้น ลำตัวช่วงบนของนางหอบขึ้นลงอย่างชัดเจน แม้จะพยายามแค่ไหนแต่ก็มิอาจหยุดอาการหอบนี้ได้ บ่งบอกได้ว่ากว่าจะเดินทางมาถึงที่นี่นั้นทุลักทุเลเพียงใด

นางไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะลุกขึ้น ถึงได้เผลอชนเข้ากับประตูจนเกิดเสียงดัง

นางแกล้งทำเป็นนั่งนิ่งพิงกำแพงลงบนธ