บทที่ 388

ติดหนึบ (2)

กู้เจียวไม่เข้าใจอารมณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันของเขา นางครุ่นคิดอย่างจริงจัง ก่อนถามว่า “เจ้ามีเรื่องกวนใจอะไรหรือไม่ เพราะคำพูดของข้าเมื่อคืนนี้หรือ เจ้าไม่อยากให้ข้าดูเจ้าอาบน้ำหรือ”

“ไม่ใช่” ไม่ใช่เรื่องนี้เลยสักนิด

ดวงตาโตๆ ของกู้เจียวเป็นประกายทันที “ดังนั้นแล้ว...เจ้าอย

บทที่ 389

เจ้าข้าวเจ้าของ (1)

ขณะเดียวกัน ปฏิกิริยาของจวงไทเฮาที่อยู่บนรถม้านั้นไม่ได้ต่างไปจากกู้เจียว เซียวลิ่วหลังและจี้จิ่วอาวุโสสักเท่าใดนัก โดยเฉพาะตอนที่นางเพิ่งนั่งลงยังไม่ทันดี นางก็ตกใจจนเกือบจะตกจากรถม้า!

เจ้าลูกชายซื่อบื่อคนนี้คิดอะไรแผลงๆ ขึ้นมาอีกแล้วล่ะ

จิ้งไท่เฟยเปิดเผยธาตุแท้แ

บทที่ 389

เจ้าข้าวเจ้าของ (2)

ฮ่องเต้ลูบจมูกไปมาอย่างโมโห พร้อมกับเอ่ยต่อ “พรุ่งนี้เข้าประชุมเช้าด้วยกันสิ”

เว่ยกงกงทนดูต่อไม่ได้อีกแล้ว

ไปขอบะหมี่เป็ดที่ตำหนักเหรินโซ่วมากินชามหนึ่งแล้ว ฮ่องเต้จึงสีพระพักตร์แจ่มใสขึ้น “เรารู้สึกว่าคืนนี้เรายังอ่านฎีกาได้อีกเป็นตั้งทั้งคืนเลย!”

ผลปรากฏว่ากลั