ตอน 520
ข้ามีสามีคือสมุหนายกใหญ่
บทที่ 388
ติดหนึบ (1)
อีกทางด้านหนึ่ง ฮ่องเต้ผ่านพ้นค่ำคืนอันสับสับอย่างหาใดเทียมไม่ได้ เว่ยกงกงก็ไม่กล้าเร่งพระองค์ จวบจนใกล้รุ่ง เว่ยกงกงจึงได้หอบความกล้าเดินเข้าห้องทรงอักษรมาก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเบา “ฝ่าบาท จะถึงเวลาประชุมเช้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“อืม”
ฮ่องเต้ขานรับเสียงทุ้มต่ำ
เว่ยกงกงไม่อาจจิน
ตอน 521
บทที่ 388
ติดหนึบ (2)
กู้เจียวไม่เข้าใจอารมณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันของเขา นางครุ่นคิดอย่างจริงจัง ก่อนถามว่า “เจ้ามีเรื่องกวนใจอะไรหรือไม่ เพราะคำพูดของข้าเมื่อคืนนี้หรือ เจ้าไม่อยากให้ข้าดูเจ้าอาบน้ำหรือ”
“ไม่ใช่” ไม่ใช่เรื่องนี้เลยสักนิด
ดวงตาโตๆ ของกู้เจียวเป็นประกายทันที “ดังนั้นแล้ว...เจ้าอย
ตอน 522
บทที่ 389
เจ้าข้าวเจ้าของ (1)
ขณะเดียวกัน ปฏิกิริยาของจวงไทเฮาที่อยู่บนรถม้านั้นไม่ได้ต่างไปจากกู้เจียว เซียวลิ่วหลังและจี้จิ่วอาวุโสสักเท่าใดนัก โดยเฉพาะตอนที่นางเพิ่งนั่งลงยังไม่ทันดี นางก็ตกใจจนเกือบจะตกจากรถม้า!
เจ้าลูกชายซื่อบื่อคนนี้คิดอะไรแผลงๆ ขึ้นมาอีกแล้วล่ะ
จิ้งไท่เฟยเปิดเผยธาตุแท้แ