บทที่ 387

พลานุภาพของฮ่องเต้

ยามนี้ต่อให้จู่ๆ จิ้งไท่เฟยกลายเป็นยอดฝีมือบู๊ลิ้ม ฮ่องเต้ก็ไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย

หัวใจของคนเรานั้นแตกสลายได้เพียงชั่วพริบตาเท่านั้น

หรือความจริงแล้วหัวใจของพระองค์นั้นก็ค่อยๆ เหี่ยวเฉาอย่างช้าๆ มาตั้งนานแล้ว เพียงแค่พระองค์ไม่อยากเชื่อเท่านั้น รอคอยหลักฐานทุกอย่า

บทที่ 388

ติดหนึบ (1)

อีกทางด้านหนึ่ง ฮ่องเต้ผ่านพ้นค่ำคืนอันสับสับอย่างหาใดเทียมไม่ได้ เว่ยกงกงก็ไม่กล้าเร่งพระองค์ จวบจนใกล้รุ่ง เว่ยกงกงจึงได้หอบความกล้าเดินเข้าห้องทรงอักษรมาก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเบา “ฝ่าบาท จะถึงเวลาประชุมเช้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“อืม”

ฮ่องเต้ขานรับเสียงทุ้มต่ำ

เว่ยกงกงไม่อาจจิน

บทที่ 388

ติดหนึบ (2)

กู้เจียวไม่เข้าใจอารมณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันของเขา นางครุ่นคิดอย่างจริงจัง ก่อนถามว่า “เจ้ามีเรื่องกวนใจอะไรหรือไม่ เพราะคำพูดของข้าเมื่อคืนนี้หรือ เจ้าไม่อยากให้ข้าดูเจ้าอาบน้ำหรือ”

“ไม่ใช่” ไม่ใช่เรื่องนี้เลยสักนิด

ดวงตาโตๆ ของกู้เจียวเป็นประกายทันที “ดังนั้นแล้ว...เจ้าอย