บทที่ 519 องค์หญิงหนิงอัน

กู้เจียวไม่ได้มีตัวยาที่จะรักษาคนได้เพียงพอ ไม่อย่างนั้นคงหยุดโรคระบาดไว้ได้ตั้งแต่แรกแล้ว

หลังจากให้น้ำเกลือเสร็จ กู้เจียวดึงเข็มออก แล้วเก็บอุปกรณ์ลง

นายหมอถง “ถึงเวลามื้อค่ำแล้ว ข้าไปดูที่ครัวก่อนว่าอาหารทำเสร็จแล้วหรือยัง”

พูดจบก็เดินออกไป

แต่ไม่นานนายหมอถง

บทที่ 520 เจียวเจียวเดือด (2)

“ไปกันเถอะ” กู้เจียวเอ่ย

หมอถงกัดฟันเดินตาม

หนีออกมาขนาดนี้ ย้อนกลับไม่ได้แล้ว

เหลียนเอ่อร์และนายหมอคอยช่วยประคองให้องค์หญิง ส่วนกู้เจียวเดินถือทวนพู่แดง พยายามรักษาระยะให้ปลออดภัย

หลังจากเดินออกมาจากผืนป่า พวกเขาก็ได้มาถึงบริเวณบ่อน้ำ

บ่อน้ำถูกปกคลุมด้ว

บทที่ 521 จบสิ้น (2)

กู้เจียวเชื่อฟังคนเป็นพี่อย่างดี

ไม่ได้หันหลังกลับไปมอง

พวกเขาทั้งหมดข้ามสะพานแขวนและมาถึงอีกฟากหนึ่งได้สำเร็จ

ท้องฟ้าเกิดหิมะตกอีกครั้ง และแม้ว่าพวกเขาต้องการหันกลับไปมองฉากต่อสู้เบื้องหลังเพียงใดก็ทำไม่ได้แล้ว พวกเขาได้ยินเพียงเสียงกระดูกหัก และเสียงของอาวุธแหลมคมที่